مرتد ملى باشد و يا آن كه زن مرتد شده باشد ؛ چه ملى و چه فطرى عقد فسخ مىشود بعد از گذشتن عدّه ؛ به اين معنى كه اگر زوج از ارتداد گذشت و توبه كرد يا آن كه زوجه توبه نمود پس در اين صورت زوجيت و زناشويى باقى است ، والّا معلوم مىشود كه عقد از ابتداى امر از بين رفته است و فسخ گرديده . مسأله 4 - از چيزهايى كه سبب مىشود كه زن حرام ابدى بشود بر مرد ، زناشويى در حال احرام است ؛ يعنى وقتى كه مرد مكه رفته براى به‌جا آوردن حج و محرم شده است ، و فرقى نيست بين عقدى و صيغه ، ولى اين مطلب در صورتى است كه مرد آگاه باشد كه اين كار حرام است و گرنه عقد باطل است و زن حلال است . و همچنين است اگر زن محرم باشد و حكم را بداند و مرد در حال احرام نباشد بنابر احتياط واجب ، بلكه خالى از قوّت نيست . احكامى چند از صيغه گذشت بعضى احكام مربوط به عقد منقطع ؛ يعنى صيغه ، و در اين‌جا بعضى ديگر از احكام آن ذكر مىشود . مسأله 1 - شرط است در صيغه كه مهر ذكر شود و معلوم گردد ، پس چنانچه اين كار مراعات نشود صيغه باطل است . مسأله 2 - چنانچه مردى زنى را صيغه كرد و به او دخول ننمود و زن هم مهيا بود براى آن كار و مدتى كه معيّن شده بود گذشت ، بايد مرد مهر را به زن بدهد . مسأله 3 - در صيغه شرط است كه وقتش معيّن گردد ؛ زيرا كه او ازدواج موقت است در مقابل زناشويى دائم . مسأله 4 - اگر چنانچه متعمداً وقت را معيّن نكرد يا نسيان كرد كه بگويد تو صيغهء من باش تا يك ماه يا يك سال ، پس در اين صورت اين صيغه ، عقدى مىشود و دائم مىگردد .